Üretken yapay zeka ve robotik alanındaki gelişmeler, bir nesneyi talep edip sadece birkaç dakika içinde yaratılmasını sağlayabileceğimiz günlere bizi her zamankinden daha fazla yaklaştırıyor. Nitekim MIT araştırmacıları, robotik bir kola girdi sağlayarak “nesneleri konuşarak var etmelerine” olanak tanıyan ve yapay zeka tarafından yönlendirilen “konuşmadan gerçeğe” (speech-to-reality) adlı bir iş akışı geliştirdi. Söz konusu sistem, mobilya gibi eşyaları beş dakika gibi kısa bir sürede üretebiliyor.
Konuşmayı gerçeğe dönüştüren sistem sayesinde, bir masaya monte edilmiş robotik kol, insandan gelen “Basit bir tabure istiyorum.” gibi sesli komutları algılayabiliyor ve ardından modüler bileşenleri kullanarak ilgili nesneleri inşa ediyor. Araştırmacılar bugüne kadar mevcut sistemi tabureler, raflar, sandalyeler, küçük bir masa ve hatta köpek heykeli gibi dekoratif eşyalar üretmek için kullandılar.
MIT yüksek lisans öğrencisi ve Morningside Tasarım Akademisi (MAD) üyesi Alexander Htet Kyaw, “Doğal dil işlemeyi, 3D üretken yapay zekayı ve robotik montajı birbirine bağlıyoruz.” diyor ve ekliyor: “Bunlar hızla ilerleyen araştırma alanları, ancak daha önce basit bir konuşma isteminden fiziksel nesneler üretebileceğiniz bir şekilde bir araya getirilmemişti.”
Fikir, Mimarlık ile Elektrik Mühendisliği ve Bilgisayar Bilimleri bölümlerinde yüksek lisans öğrencisi olan Kyaw’ın, Profesör Neil Gershenfeld‘in “Hemen Her Şey Nasıl Yapılır” (How to Make Almost Anything) dersini almasıyla filizlendi. Kyaw, konuşmadan gerçeğe sistemini o derste inşa etti. Daha sonra Gershenfeld tarafından yönetilen MIT Bitler ve Atomlar Merkezi’nde (CBA), Makine Mühendisliği Bölümü yüksek lisans öğrencisi Se Hwan Jeon ve CBA’dan Miana Smith ile iş birliği yaparak proje üzerinde çalışmaya devam etti.
Konuşmayı gerçeğe dönüştüren sistem, kullanıcının isteğini büyük bir dil modeli kullanarak işleyen konuşma tanıma teknolojisiyle başlıyor; süreci nesnenin dijital bir ağ (mesh) temsilini oluşturan 3D üretken yapay zeka ve 3D ağı montaj bileşenlerine ayıran bir vokselleştirme algoritması takip ediyor.
Ardından geometrik işleme süreci; bileşen sayısı, çıkıntılar ve geometrinin bağlantısallığı gibi gerçek dünyayla ilişkili üretim ve fiziksel kısıtlamaları hesaba katmak adına yapay zeka tarafından oluşturulan montajı modifiye ediyor. Bu adımı, kullanıcı istemlerinden fiziksel nesneleri birleştirmesi için robotik kola yönelik uygulanabilir bir montaj sırasının ve otomatik yol planlamasının oluşturulması izliyor.
Sistem, doğal dilden yararlanarak tasarımı ve üretimi, 3D modelleme veya robotik programlama uzmanlığına sahip olmayan kişiler için daha erişilebilir hale getiriyor. Ayrıca saatler hatta günler sürebilen 3D baskının aksine, geliştirilen sistem dakikalar içinde inşa işlemini tamamlıyor.
Kyaw, “Bu proje, etrafımızdaki dünyayı birlikte yaratmak için insanlar, yapay zeka ve robotlar arasında bir arayüzdür. Şöyle bir senaryo hayal edin: ‘Bir sandalye istiyorum’ diyorsunuz ve beş dakika içinde önünüzde fiziksel bir sandalye beliriyor.” sözleriyle projeyi tanımlıyor.
Ekibin, küpleri birbirine bağlama yöntemini mıknatıslardan daha sağlam bağlantılara değiştirerek mobilyaların ağırlık taşıma kapasitesini artırmaya yönelik acil planları bulunuyor.
Smith, “Ayrıca voksel yapıları küçük, dağıtık mobil robotlar için uygulanabilir montaj dizilerine dönüştüren iş hatları geliştirdik; bu da çalışmanın her boyut ölçeğindeki yapılara uyarlanmasına yardımcı olabilir.” açıklamasında bulunuyor.
Modüler bileşenlerin kullanılmasındaki temel amaç, fiziksel nesneleri parçalarına ayırıp daha sonra farklı bir şeye dönüştürerek (örneğin artık ihtiyaç duyulmadığında bir kanepeyi yatağa çevirerek) üretimden kaynaklanan israfı ortadan kaldırmaktır. Üretim sürecinde robotlarla etkileşim kurmak için jest tanıma ve artırılmış gerçeklik kullanma konusunda da deneyim sahibi olan Kyaw, şu anda hem konuşma hem de jest kontrolünü konuşmadan gerçeğe sistemine entegre etmek üzerinde çalışıyor.
“Star Trek” serisindeki replikatöre ve “Big Hero 6” animasyon filmindeki robotlara dair anılarından ilham alan Kyaw, vizyonunu açıklıyor: “İnsanların fiziksel nesneleri hızlı, erişilebilir ve sürdürülebilir bir şekilde üretmesi için erişimi artırmak istiyorum. Maddenin özünün gerçekten kontrolünüzde olduğu bir gelecek için çalışıyorum. Gerçekliğin talep üzerine üretilebildiği bir gelecek.”
Kaynak: https://news.mit.edu/2025/mit-researchers-speak-objects-existence-using-ai-robotics-1205
