Boris Cherny’nin otomatik 5 adımlı Claude Code Akışı

Yapay zekâ araçlarıyla çalışmanın uzun süre tek bir mantığı vardı: sen sorarsın, model cevaplar, sıra tekrar sana geçer. Opus’un uzun soluklu işlerde öne çıkmasıyla bu değişti, artık modele bir görev verip kalkabiliyorsun, o saatlerce hatta günlerce kendi başına çalışıp kod yazıyor, test ediyor, hata bulup düzeltiyor. Ama bu yapı kendiliğinden açılmaz, çünkü gereken ayarların çoğu bir prompt yazarak değil doğru komut ve ayarlarla devreye girer, “auto mode kullan” diye yazmak modu açmaz, “/goal kullan” demek gerçek bir hedef koymaz. Bu yazıda o beş ayarı hiç bilmeyene anlatır gibi tek tek açıyorum, ne işe yaradıklarını, nasıl çalıştıklarını ve gerçekten nasıl açacağını, sonunda da kopyalayıp kullanabileceğin hazır promptlarla.

1. İzinler için auto mode kullan

Claude Code normalde her dosya yazma ve her terminal komutu öncesi sana “onaylıyor musun” diye sorar. Güvenli bir varsayılan ama uzun işlerde sürekli başında beklemen gerekir. Auto mode bunu çözüyor. Ayrı bir sınıflandırıcı model, komutları çalışmadan önce inceliyor, istediğinin ötesine geçen, tanımadığı altyapıya dokunan veya okuduğu zararlı içerikten tetiklenmiş görünen her şeyi engelliyor. Yani “izinleri tamamen kapat” ile “her şeyi tek tek onayla” arasında bir orta yol. Bu, –dangerously-skip-permissions denen tehlikeli kestirmeye göre daha güvenli bir alternatif.

Nasıl kullanırsın: bir oturum içinde komut olarak açabilir, ya da /config üzerinden ayarlayabilirsin. Claude Code’un 2.1.83 veya üstü sürümünü gerektiriyor. Şu anda araştırma önizlemesi, yani hâlâ deneysel.

2. Dinamik iş akışları (dynamic workflows)

Bu en yeni ve en güçlü özellik. Normalde tek bir Claude oturumu birkaç alt-ajanı (subagent) yönetebilir, ama her ajanın çıktısı ana sohbetin hafızasına dolduğu için kısa sürede tıkanır. Dinamik iş akışları bunu tersine çeviriyor. Claude, tarif ettiğin iş için kendisi bir orkestrasyon betiği yazıyor, bu betik tek bir oturumda onlarca hatta yüzlerce paralel alt-ajanı çalıştırıyor ve sonuç sana ulaşmadan önce kendi işini kontrol ediyor. Bir çalıştırmada en fazla 1.000 alt-ajan, aynı anda 16 tanesi paralel.

İşin püf noktası şu: plan sohbetin içinde değil, bir betiğin içinde yaşıyor, böylece Claude’un hafızasına sadece nihai cevap geliyor. Devasa kod tabanlarında hata avı, yüzlerce dosyaya dokunan göçler, kaynakları birbirine karşı doğrulayan araştırmalar için tasarlanmış. Claude Code v2.1.154 veya üstünü gerektiriyor, tüm ücretli planlarda var, Pro’da /config içindeki ilgili satırdan açıyorsun. Tetiklemek için tarif ederken “workflow” kelimesini kullanman yeterli.

3. /goal veya /loop ile sürdürmesini sağla

İkisi de Claude’un durmadan çalışmaya devam etmesini sağlar ama farklı işler için.

/goal bir bitiş koşulu belirler. Her turdan sonra küçük ve hızlı bir model koşulun karşılanıp karşılanmadığına bakar, “hayır” derse Claude çalışmaya devam eder, “evet” derse hedef tamamlanır. Saatlerce hatta günlerce süren işleri elle müdahale olmadan yürütmeye olanak tanıyor, geçen süreyi, tur sayısını ve token kullanımını takip ediyor. Örnek bir kullanım: yatmadan önce iyi tanımlanmış bir işe /goal koyarsın, sabah ya bitmiştir ya da nerede takıldığına dair net bir rapor bulursun.

/loop ise oturuma bağlı bir tekrarlama. Oturum kapandığında o da biter, “şu dağıtımı bir saat boyunca izle” gibi kısa süreli takip işleri için iyidir.

4. Claude Code’u bulutta kullan

Amaç: işi başlattıktan sonra laptopunu kapatıp gidebilmek. Burada birkaç farklı seçenek var, hangisini istediğine göre değişir.

Remote Control en yaygın olanı. Burada dikkat: oturum aslında senin makinende çalışmaya devam ediyor, telefonun veya tarayıcın sadece ona açılan bir pencere oluyor. Yani dosyaların, CLAUDE.md ayarların, becerilerin ve MCP bağlantıların yerinde kalıyor. Telefondan kontrol için Claude uygulamasını indirip Code sekmesini kullanırsın, /remote-control yerel bir oturumu telefondan veya web’den kontrol etmeni sağlar. Bunun bir sınırı var: makinen açık ve terminal çalışır durumda olmak zorunda.

Makinen tamamen kapalıyken çalışmasını istiyorsan, gerçek bulut seçeneği Routines. Tamamen bulutta barınıyor, laptopun kapalı olsa bile ajan çalışmaya devam ediyor. Twitter’daki kişinin “laptopu kapat” derken kastettiği asıl şey budur.

5. Claude’a işini baştan sona kendi doğrulayabileceği bir yol ver

Bu en kritik ve en çok atlanan madde. Eğer Claude saatlerce kendi başına çalışacaksa, ürettiği şeyin gerçekten çalışıp çalışmadığını kendi gözüyle görebilmesi gerekir, yoksa hata üstüne hata biriktirip yanlış bir yere gider. Verdiği örnekler şunlar:

Web işleri için Claude in Chrome tarayıcı eklentisi, böylece yaptığı sayfayı açıp tıklayıp gerçekten çalışıyor mu diye bakabilir. Mobil işler için iOS/Android simülatör MCP’si, uygulamayı sanal telefonda açıp test edebilir. Arka uç (backend) işleri için ise tüm web sunucusunu veya servisi ayağa kaldırabileceği bir yol, böylece API’ler gerçekten cevap veriyor mu görebilir.

Mantık şu: Claude’a sadece “kod yaz” demek değil, “yazdığını çalıştır, sonucu gör, hatalıysa düzelt” döngüsünü kapatabileceği araçları vermek. Kendi kendini denetleyemeyen bir ajan ne kadar uzun çalışırsa o kadar çok sapar.

Beş madde, sade anlatım ve kullanımı

1. Auto mode. Claude her komutta “onaylıyor musun” diye sormayı bırakır, bir denetçi sadece tehlikeli olanları durdurur. Kullanımı: /config içinden aç, sonra başında beklemeden iş ver.
2. Dinamik iş akışları. Claude tek başına yapamayacağı büyük işi bölmek için kendi yazdığı bir betikle yüzlerce küçük ajanı yönetir, sana sadece sonucu getirir. Kullanımı: isteğine ultracode: yaz, gerisini Claude planlar.
3. /goal veya /loop. Claude’a “şu koşul sağlanana kadar durma” dersin, o da turlar boyunca çalışmaya devam eder. Kullanımı: /goal komutunu modelin evet/hayır diyebileceği somut bir bitiş koşuluyla ver, niyet cümlesiyle değil.
4. Bulutta Claude Code. İşi başlatıp laptopunu kapatabilmen için. Remote Control oturumu makinende tutar, telefonun pencere olur; Routines ise tamamen bulutta çalışır, makinen kapalı olsa bile. Kullanımı: Claude uygulamasını indir, Code sekmesinden bağlan.
5. Kendi kendini doğrulama. Claude yazdığı şeyin gerçekten çalıştığını kendi gözüyle görsün diye. Web için Claude in Chrome eklentisi, mobil için simülatör MCP’si, backend için servisi ayağa kaldırma yolu. Kullanımı: bu araçları önceden bağla, yoksa Claude doğrulayamaz, sadece doğruladığını sanır.

Önce Claude Code tüm iş süreçlerine yönetim konusunda izin verdiğine emin ol.

/goal veya /loop : "/goal" bir amaç veya hedef doğrultusunda işi tamamlamak veya "/loop" ile sürekli bir işi kontrol etmek

/ultracode: <işin tarifini buraya yaz>

Bunu uzun soluklu bir iş olarak yürüt. İş tek bir geçişe sığmayacak kadar büyükse alt-ajanlara bölerek ilerle.

"Bitti" demeden önce yaptığın her şeyi kendin doğrula:
- Web ise tarayıcıda test et.
- Mobil ise iOS veya Android simülatör MCP'sinde test et.
- Backend ise servisi tam olarak ayağa kaldırıp ilgili kontrolleri çalıştır.

Sonunda bana şunları ver:
1. Ne değişti
2. Nasıl doğruladın
3. Hangi riskler kaldı

veya şu promptu çalıştır:

ultracode: <işin tarifini buraya yaz>

Bunu uzun soluklu bir iş olarak yürüt. İş tek bir geçişe sığmayacak kadar büyükse alt-ajanlara bölerek ilerle.

/goal Tüm değişiklikler uçtan uca doğrulandı: web tarayıcıda test edildi ve geçti, mobil simülatörde test edildi ve geçti, backend servisi ayağa kalktı ve ilgili kontroller yeşil verdi.
/loop Bir iş tekrarlıyorsa onu sürekli olarak doğru çıktı alana kadar kontrol et

"Bitti" demeden önce yaptığın işi kendin değerlendir ve doğrula:
- Web ise tarayıcıda test et.
- Mobil ise iOS veya Android simülatör MCP'sinde test et.
- Backend ise servisi tam olarak ayağa kaldırıp ilgili kontrolleri çalıştır.

Değerlendirme bittikten sonra bana şunları ver:
1. Ne değişti
2. Nasıl doğruladın
3. Hangi riskler kaldı

Sıra artık şöyle: önce ultracode ile iş akışını açıyor ve işi tanımlıyorsun, sonra /goal ile bitiş koşulunu koyuyorsun, en sonda da kendi işini değerlendirip rapor vermesini istiyorsun. Yapıştırmadan önce auto mode’u /config içinden açmayı ve doğrulama araçlarının bağlı olduğunu kontrol etmeyi unutma.

Veya Terminalden çalıştırmak isterseniz tek komut:

claude -p "/goal Web değişiklikleri tarayıcıda test edildi ve geçti, backend servisi ayağa kalktı ve ilgili kontroller yeşil. ultracode: <işin tarifi>. Bitti demeden önce uçtan uca kendin doğrula: web için tarayıcıda test et, mobil için simülatör MCP'sinde test et, backend için servisi başlatıp kontrolleri çalıştır. Sonunda ver: 1) Ne değişti 2) Nasıl doğruladın 3) Hangi riskler kaldı."

Çalıştırmadan önce iki şeyi ayarlayın: auto mode’u /config üzerinden açın, ve uzaktan takip için Remote Control veya Routines’i kurun. Bunlar promptla değil, oturumla açılır.

Peki O Halde Nereden Başlamalısın

Sıra şu: önce /ultracode ile iş akışını açıp işi tanımlarsın, sonra /goal ile somut bir bitiş koşulu koyarsın, en sonda kendi işini değerlendirip rapor vermesini istersin. Ama unutma, auto mode ve bulut promptla açılmaz. Yapıştırmadan önce iki şeyi ayarla: auto mode’u /config üzerinden aç, ve doğrulama araçlarının (tarayıcı eklentisi, simülatör MCP’si) bağlı olduğundan emin ol. Bunlar hazır değilse akış yine çalışır ama Claude’a komutları tek tek sorar ya da doğrulama adımlarını yapamaz.